میرسد آن روز که خیره میمانی
روی تیتر روزنامه
در میان انبوه روزنامههای باجه
تیتری پر از حرف ودرد
خبر سقوط یک دختر
از چشمان پسری با چشمانی میشی
سقوطی بدون مرگ و خونریزی
اما پایانی تلخ برای یک جفت چشم...
زهراقندی
این همه غزل خواندی برایم
هر شب قبل از خواب
زیر باران
هنگام دیدار در کافه نادری
پشت سیمهای سردتلفن
حیف...
کاش زودتر میفهمیدم
غزل که میخوانی
یاد او میافتی
همان که نامش
غزل بود...
#زهرا_قندی
به سر رسید این جمعه هم
چه خودش
چه آن غروب مرگبارش..
اما چه سود
شنبه ها از جمعه ها هم بدتر است
پس از آن گردباد رفتن تو
در عصر شنبه
من تمام هفته ام را باختم...
#زهرا_قندی
خــطای دید یعنــ ـی:
نیستـــ ـی اما
زنـی باموهایــی پریشـان
و چشمانــ ـی زیبـا
همیشــه در آینــه به من لبخنــ ـد میزنــ ـد...
زهراقندی
به چشمانم خیره شو
برق چشمانم را خاموش کرده ام
که مبادا رنگچشمانم را ببینی
به چشمانم خیره شو
شبنم شفاف رویه مژگانم را ببین
شاید این بار دلت بلرزد
شاید این بارفریاد خوشحالی سر دهی
هیس هیچ نگو
صحبت این بار از رفتن نیست
من مانده ام در این خانه ی قرمز
من مانده ام درین جعبه ی ساکت
کنار تو برای همیشه
تو چراغ چشمانم را روشن کن
با صدایت
با نگاهت
چشمانم را ببین
رنگ چشمان سیاهم نقش چهره ی تورا بازتاب میکند
این تداعی خاطر توست در نگاه من...
به چشمانم خیره شو
دوست داشتنت را در آن بخوان نه در نوشته هایم...
زهراقندی